Neem contact op:  06 13 431 428

Nieuws

Uitnodiging

Schakel-Kracht nodigt u, professionals uit West-Brabant en Zeeland, uit om deel te nemen aan het mini Symposium

 

                                                             “Scheiden en het (her)vinden van kracht, Schakel-Kracht”

                                                                                                06 november van 14:30 uur tot 18:00 uur.

 

Na het succes van het symposium in 2017 heeft Schakel-Kracht besloten ook dit najaar weer een symposium te organiseren. Hier wil jij toch ook bij zijn! Reserveer dinsdagmiddag 6 november in je agenda en schrijf je direct in!

Dit jaar zal het symposium in het teken staan van het (her)vinden van kracht. Hoe kun je mensen tijdens en na een scheidingssituatie hierbij ondersteunen? Wij hebben een aantal sprankelende gastsprekers gevonden die hier, op een interactieve wijze, hun kennis willen delen. Ook dit jaar biedt Schakel-Kracht dit symposium aan voor een zeer betaalbaar bedrag.

Aanmelden kan via de link onder aan deze pagina of stuur een email naar http://http//info@schakel-kracht.nl Er is plaats voor 50 deelnemers dus wees er snel bij.

Gastsprekers op deze middag zijn:

 

Corrie HaverkortHet Stiefplan

Corrie verzorgt lezingen en trainingen en is docent bij de Opleiding Stiefplan-Coach, Popelier Opleidingen. Tijdens het symposium wordt ingegaan op de vraag waarom meer dan de helft van de samengestelde gezinnen weer uiteenvalt. Waar lopen ouders en stiefouders tegen aan als zij met hun kinderen en nieuwe partner gaan samenwonen? Waarom verzetten kinderen zich vaak zo heftig tegen een stiefouder? En hoe komt het dat de stiefmoeder het na verloop van tijd vaak niet meer ziet zitten? Om te eindigen met de vraag wat de rol en positie is van de ex-partner.

 

Bjorn VerhelstKindbehartiger 

Kinderen uit het juridisch speelveld houden is de ambitie van Bjorn. Als professional is het van belang de rechten van het Kind te weten en hoe ermee om te gaan. Wat kan, mag en welke rollen zijn er juridisch allemaal in het speelveld van de scheiding.

 

 

 

Miriam HopmansYOUbuntu Veerkracht & Verlies 

Scheiden raakt verlies waardoor men tijdens en na een scheidingsproces in een rouwproces geraakt. Hoe kunt u als professional de ouder/volwassenen in dit proces ondersteunen? Het geven van inzichten in dit proces, wat er op iemand af komt qua emoties en hoe je dit kunt plaatsen kan voor veel mensen een stuk rust geven. Als professional kunt u hierin een schakel zijn. Tijdens het symposium neemt Miriam u mee in het verlies en rouwproces en geeft tips mee hoe u iemand kan ondersteunen in het herstelproces.

 

Wilt u deelnemen:

Dit symposium is heel waardevol als u:

  • Ondersteuning, diensten verleent aan ouders en/of kinderen in scheidingssituaties. Bijvoorbeeld huisarts, kindercoach, jeugdhulpverlener, praktijkondersteuner in een huisartspraktijk, wijkteammedewerker, leerkracht in basis of middelbaar onderwijs.
  • Meer kennis wilt krijgen over de mogelijkheden om op een nieuwe wijze, vanuit samenwerking en op een positieve wijze wilt ondersteunen in een scheidingssituatie
  • Wilt onderzoeken of u als professional ook een schakel kunt zijn waardoor u een belangrijke bijdrage kunt leveren aan het terugdringen van het aantal complexe (vecht)scheidingen.

Wij hebben geen commerciële doeleinden en kunnen hierdoor dit waardevolle mini Symposium: “Scheiden en het (her)vinden van je krach, Schakel-Kracht” aanbieden voor slechts €45.00 per persoon (incl. Btw ), inclusief drankje/hapje.

Kennis is immers iets wat door het te delen meer wordt.

 

Locatie        : Zenter,Antwerpsestraatweg 296, 4624 JL Bergen op Zoom

Tijd                : Inloop vanaf 14.30, start programma 15.00 u.

Afsluiting 17.45 u met een hapje en een drankje, u heeft hier ook de gelegenheid tot netwerken en vragen stellen.

Aanmelden:

U kunt zich tot 27 oktober 2018 aanmelden. Heeft u vragen dan kunt u deze stellen via info@schakel-kracht.nl

Twintig jaar co-ouderschap, hoe is dat eigenlijk voor de kinderen?

Scheiden Co-ouderschap bestaat 20 jaar: ouders die na een scheiding samen de kinderen opvoeden. Een mooi moment om de balans op te maken: Is het de beste oplossing voor een uit elkaar vallend gezin? „Voor ouders is het een uitkomst.”

Foto Annabel Oosteweeghel 

Ouderschap kun je delen, kinderen niet. Of toch? Elk jaar scheiden in Nederland de ouders van 70.000 thuiswonende kinderen. Eén op de vijf stellen kiest na de scheiding voor co-ouderschap. Beide ouders de helft van de zorg, kosten, opvoeding en tijd voor de kinderen. Die wonen in twee huizen en pendelen met tassen, broers en/of zussen heen en weer. Week op, week af, of welk schema de ouders ook maar bedenken.

Het aantal scheidende ouders dat voor co-ouderschap kiest, is de afgelopen twintig jaar gestegen van 5 naar 20 procent. Co-ouderschap lijkt de beste oplossing voor een uit elkaar vallend gezin. De ouders zijn geen partners meer, maar blijven opvoeders. En ook voor het kind zou het beter zijn. Beter dan wonen bij één ouder, en de ander af en toe (of helemaal niet) zien. Alleen: of co-ouderschap ook echt goed is voor kinderen, of zelfs beter, is nauwelijks onderzocht. In elk geval niet voor of tijdens de introductie van de wetten die co-ouderschap mogelijk maakten.

De eerste lichting kinderen die is grootgebracht door co-ouders is nu volwassen. Ze kunnen terugkijken op hun jeugd, zijn misschien uit huis, hebben zelf liefdesrelaties. Hoe vonden ze het hun leven te verdelen tussen twee ouders? Hoe was het om in twee huizen te wonen? Om steeds weer afscheid te nemen? Hoe is de band met hun ouders?

Twee wetten hebben de keuze voor co-ouderschap mogelijk gemaakt. In 1998 werd vastgesteld dat het gezag over de kinderen na de scheiding automatisch aan beide ouders toevalt. Voorheen hield één ouder, meestal de moeder, het gezag. In 2009 werd een ouderschapsplan verplicht. „Bij de totstandkoming van de wetten was het vaders tegen de moeders”, zegt Masha Antokolskaia, hoogleraar privaatrecht aan de VU in Amsterdam. „Gedeeld ouderlijk gezag gaf vaders slechts papieren rechten. Woonde een kind na de scheiding bij de moeder, dan had de moeder nog allerlei mogelijkheden de vader buiten te sluiten. Hij bleef een tweederangsopvoeder. Met name vaderorganisaties drongen erop aan het kind bijna letterlijk te verdelen.” Niet in vlees maar in tijd.

Er is niet minder ruzie

„Voor ouders is co-ouderschap een uitkomst”, zegt Antokolskaia. Dat blijkt uit Australische en Zweedse studies. Vaders hebben evenveel rechten als de moeder, moeders evenveel vrijheid als voorheen de vader. „Het heeft een emancipatoir effect. Moeders kunnen hun kinderloze dagen besteden aan studie, werk of een nieuwe partner.” Maar ze zegt ook: „Het perspectief van het kind is uit het oog verloren. Er wordt geschermd met het belang van het kind. Maar of co-ouderschap voor het kind de beste optie is, en wat daarvoor dan de voorwaarden zijn, dat moet nog worden onderzocht.”

Voor Esther Visser (22) was co-ouderschap geen succes. Haar ouders scheidden toen ze 14 was, zij woonde om en om bij haar vader en moeder. „Ik voelde me nergens thuis.” Na een jaar is ze bij haar vader gaan wonen. Misha Huisman (22) woont al twaalf jaar in twee huizen. Dat blijft ze doen, ook al is ze het op en neer reizen zat. Kiezen voor één huis is ook de keuze voor één ouder en tegen de ander. En dat wil ze niet. „Mijn broertje van 17 wil ik ook niet in de steek laten.”

De ‘tweehuizenconstructie’ is het minst stabiel van alle echtscheidingsvormen. Die conclusie trekken socioloog Anne-Rigt Poortman (Universiteit Utrecht) en Ruben van Gaalen (CBS) in hun onderzoek uit 2017, Shared residence after separation . „Co-ouderschap vergt veel coördinatie en coöperatie. Eenvijfde van de co-ouderende ouders in Nederland stopt ermee binnen twee jaar.” De kinderen gaan daarna meestal naar de moeder. En dan zijn we weer bij de klassieke constructie, waarvoor nog altijd 70 procent van de ex-stellen kiest – moeder heeft de kinderen, vader een omgangsregeling.

Slechts voor een select groepje ouders

De onderzoekers zien ook dat co-ouderschap is voorbehouden aan een select groepje ouders: autochtoon, hogeropgeleid, met voldoende financiële middelen en weinig (persoonlijke) problemen en onderlinge conflicten. Moeders met een betaalde baan, vaders die voor de scheiding al een actieve vaderrol hadden.

Co-ouderschap is geen Nederlandse uitvinding; het is mogelijk in onder meer Canada, België, Australië, Noorwegen, Zweden, Frankrijk. In Europa is het een trend, ziet hoogleraar Antokolskaia. En ook in de VS is het een vaker gekozen optie, schrijft onderzoeker Linda Nielsen van Wake Forest University in North Carolina. Zij heeft veertig wereldwijde studies over het welzijn van kinderen na scheiding vergeleken.

Bij een scheiding zijn kinderen hoe dan ook de klos. Op een speciale cursus leren ze om te gaan met woede en verdriet

Zij ziet in al die veertig studies overwegend positieve effecten: kinderen in co-ouderschap doen het beter dan kinderen die bij één van de ouders wonen (meestal de moeder). Het voordeel van wonen bij twee ouders weegt op tegen het nadeel van leven in twee huizen. Kinderen zijn tevredener over hun leven, halen hogere cijfers op school en voelen zich minder somber dan kinderen die vooral bij hun moeder wonen. Er is alleen één maar bij al deze uitkomsten: alle vragen over het kinderwelzijn zijn beantwoord door ouders, niet door kinderen.

De Nederlandse kinderombudsman sprak wél met kinderen en schreef in 2013 in het rapport Kind in de knel: „Co-ouderschap heeft voordelen, maar is niet altijd de beste oplossing voor het kind.” Kinderen uit co-oudergezinnen kennen meer „verdrietige gevoelens” dan andere kinderen van gescheiden ouders. En vaker dan andere kinderen hopen ze op hereniging van hun ouders.

Dat hoort onderzoeker Inge van der Valk (Universiteit Utrecht) veel kinderen van gescheiden ouders zeggen. Zij doet sinds 1999 onderzoek naar gezinsrelaties na een scheiding. „Dat gevoel van gemis hebben kinderen ook als ze bij één ouder wonen. Co-ouders kunnen afspreken het kind elke dag te laten skypen met de andere ouder. Als de sfeer tussen ouders goed is, voelt een kind zich vrij om bij de één te zeggen dat hij de andere ouder mist.”

De vergeten schoolboeken, sporttas, kleren; onduidelijkheid over wanneer er van huis gewisseld moet worden; nergens echt ‘thuis’ zijn. Op het forum van Villa Pinedo, waar kinderen van gescheiden ouders ervaringen uitwisselen, zijn dit de meest gedeelde klachten over het wonen bij twee ouders. „Ik had een wisselleerstoel in Gent”, zegt hoogleraar Masha Antokolskaia. „Om de zoveel tijd moest ik met m’n hebben en houden op en neer vanuit Amstelveen. Wat een hel. Hoe moet dat voor kinderen zijn die soms om de twee dagen moeten verkassen?” Maar, zegt zij, uit Australisch onderzoek blijkt ook dat kinderen flexibel zijn en opvallend snel aan hun nieuwe leven wennen. Zo ook Floris Rierink (16), die op woensdagmiddag, vrijdagmiddag en zondagavond van ouder en dus van huis wisselt. „Wij hebben alle drie een grote tas op wieltjes gekregen. Kleren en boeken gaan daarin, mijn sporttas gaat apart mee en mijn schooltas op m’n rug.” Vindt hij het een hel? „Ik wil m’n ouders allebei blijven zien. Ik heb het ervoor over.”

Problemen die doorsijpelen

„Opvoeden na scheiding is moeilijk,” zegt onderzoeker Van der Valk. „Als je samen opvoedt, is het heel lastig om de problemen die je onderling hebt niet te laten doorsijpelen in het contact over het kind.” De voorwaarde om co-ouderschap te laten slagen, zegt zij, is dat ouders goed met elkaar omgaan. „Je moet elkaar op de hoogte houden van alle ontwikkelingen rond het kind, belangrijke beslissingen samen nemen.” En, als het even kan, ook de opvoedregels enigszins op elkaar afstemmen. Ook belangrijk, zegt zij: „De ander respecteren in zijn rol als ouder. Je kunt iemand weliswaar niet meer als partner willen, maar nog wel zijn toegevoegde waarde als ouder zien.”

Naast een goede relatie tussen beide ouders lijkt weinig afstand tussen de twee huizen (en de school) een voorwaarde voor het welslagen van de co-ouderconstructie. De budgetvoorlichters van het Nibud waarschuwen dat de gedeelde zorg voor de kinderen moeilijk te combineren kan zijn met werk, en dus inkomensverlies kan betekenen. „Mijn vader moest ’s ochtends om zeven uur de deur uit, anders stond hij in de file,” zegt Sem Borrel (25). Zijn ouders scheidden toen hij acht was. „Mijn moeder kwam dan met ons opstaan, ook al was het niet ‘haar’ week.” Ouders, zegt het Nibud, moeten draagkrachtig genoeg zijn om de kosten van twee huizen, twee vakanties en de dubbele aanschaf van spullen op te brengen.

Als co-ouderschap lukt, ziet Van der Valk veel voordelen voor kinderen. „Ze kunnen met beide ouders een goede band opbouwen – wat met een ‘weekend-ouder’ bijna onmogelijk is. Kinderen hebben minder kans op een loyaliteitsconflict.” Als co-ouderschap mislukt, zeggen juristen, ligt dat aan conflicten tussen de ouders. Om samen op te voeden, moeten ze meer overleggen dan ze misschien aankunnen.

Onderzoekers Poortman en Van Gaalen zien co-ouderschap stranden op praktische zaken: geld, werk, woonsituatie. En een belangrijke oorzaak van mislukking: het kind zelf. Jonge kinderen hebben te veel last van het telkens missen van een ouder, oudere kinderen (middelbare school) vinden het wisselen van huis te veel gedoe.

Is co-ouderschap een redding of een ramp? We vroegen het vier kinderen.

Misha Huisman (22): ‘Ik ben het heen en weer reizen zat en wil één kamer’

 

 

 

Stiefplan – Coach Henk Moerenhout voor nieuw samengestelde gezinnen

Afgelopen vrijdag 24 november 2017 jl heb ik de opleiding coach samengestelde gezinnen c.q. Stiefplan-Coach afgerond met een certificaat.

Uit onderzoek blijkt dat 44% van de samengestelde gezinnen na een jaar nog bij elkaar zijn. Dat is een laag percentage.
Kijk ook op www.stiefplan.nl

Mijn missie is om het percentage gelukte samengestelde gezinnen in in West-Brabant en Zeeland te gaan verhogen.

Samengestelde gezinnen zijn er in verschillende variantianten: beide partners met eigen kinderen, een van de partners heeft kinderen, roze gezinnen.

Wat zou het mooi zijn als er meer gezinnen na 1 jaar nog steeds gelukkig bij elkaar zijn.

Een coach samengestelde cq Stiefplancoach kan er preventief toe bijgedragen om het geluk te vergroten. Zodat het aantal partners en hun kinderen een tweede scheiding kunnen voorkomen.

Heeft u vragen of kent u iemand in uw vrienden kring voor wie coaching goed zou kunnen zijn, u kunt mij bellen op het wekelijks gratis vraag uur op maandag vanaf 19:00-20:00 uur of elk ander moment.

Coach samengestelde gezinnen Henk Moerenhout tel: 06-13431428.
In West-Brabant ben ik Henk Moerenhout, de eerste Stiefplancoach in West-Brabant.

U mag dit bericht delen, graag zelf.

www.mediationpraktijk-westbrabant.nl

foto van Mediationpraktijk-Westbrabant.nl.

Henk Moerenhout is er als een relatie even niet lekker loopt

Door Natascha Droste 8 september 2017

“Ik wil ervoor zorgen dat mensen vroegtijdig ontdekken dat er iets niet goed is in een relatie om een breuk te voorkomen. Met ons bureau Schakel-Kracht dragen wij bij om complexe echtscheidingen te verminderen door goede gesprekken, begeleiding van kinderen en het vergroten van de drive om te starten met een nieuw leven”, vertelt Henk.

Krachten bundelen

Samen met kinder- en jeugdtherapeute Yolanda Ooms en ervaringsdeskundige coach en trainer Miriam Hopmans, heeft mediator Henk Moerenhout zijn krachten gebundeld. Met hun bureau Schakel-Kracht willen ze op een andere manier omgaan met relatieproblemen. “Samen staan we voor het stel, de kinderen en op een goede manier (los van elkaar) een leven invullen.”

Volledig traject

Henk weet waarover hij het heeft, met precies 40 jaar werkervaring in de gezondheidszorg zit hij nu helemaal op z’n plek. Hij wil iets voor mensen kunnen betekenen en tussen partijen iets goed maken. Dat is wat Henk nu doet voor Schakel-Kracht. Henk: “Het plaatje werd pas echt compleet toen Jolanda en Miriam erbij kwamen. Waar ik vroeger het gevoel had dat ik mensen te vroeg alleen achterliet na een scheiding, kunnen we nu een heel traject bieden. Door deze samenwerking kunnen we het hele gezin voor, tijdens en na de scheiding ondersteunen zodat ze krachtiger verder kunnen.”

“OOK ALS EEN RELATIE EVEN NIET LEKKER LOOPT”

Scheiden is niet noodzakelijk

Je hoeft niet per se te scheiden om met Henk in aanraking te komen. Henk werkt als relatiemediator en coach, dus ook als het even niet lekker loopt in een relatie. Hij ondersteunt en zorgt ervoor dat een stel samen iets oplost. Vaak gewoon door met elkaar te praten. Zo komt er ook een jong stel in zijn praktijk dat nu zo’n 2,5 jaar bij elkaar is: “Ze zijn nu net op een punt dat de vrouw graag kinderen wil, maar de man er nog niet aan toe is. Daardoor ontstaat er ruzie en wrijving tussen de twee. Maar is het wel ruzie? Eigenlijk zitten ze middenin een verkenningsfase, waarop een bewustwordingsproces volgt van wat ze precies van elkaar verwachten.” In dit soort situaties is Henk er vooral om te luisteren. Hij geeft advies en zorgt ervoor dat ze met elkaar gaan praten om samen tot een oplossing komen.

Symposium 24 oktober 2017

  Schakel-Kracht nodigt u, professionals uit West-Brabant en Zeeland, uit om deel te nemen aan het mini Symposium   “Het nieuwe scheiden doe je samen, Schakel-Kracht” 24 oktober van 15:00 uur tot 17:30 uur.   Een scheiding heeft een grote impact op volwassenen en kinderen. Onzorgvuldig handelen

Read more

WERKGEBIED

De werkzaamheden vinden plaats in de gemeenten van West-Brabant, Zeeland en Zuid Holland

CONTACT

Yersekeroord 19
4617 NK Bergen op Zoom
Telefoon: 06 13 431 428
KvK nr: 62011200

h.moerenhout@descheidingspraktijk-westbrabant.nl

henkmoerenhout@mediationpraktijk-westbrabant.nl

algemene leveringsvoorwaarden

ONZE LOCATIE